پدر روحانی :

وسیله جذاب !!

 

 

 

توی گمرک بین المللی یک دختر خوشگل که یه موصاف کن برقی نو از یه کشور دیگه خریده بوده از یه پدر روحانی میخواد کمکش کنه که این موصاف کن رو تو گمرگ زیر لباسش بزاره و بیرون ببره تا خانم خوشگله مالیات نده.
پدر روحانی میگه: باشه ولی بشرطه اینکه اگه پرسیدن من دروغ نمیگم.
دختره که چاره نداشته میگه باشه.
دم گمرگ مامور میپرسه: پدر چیزی با خودت داری که اظهار کنی؟
پدر روحانی میگه: از سر تا کمرم چیزی ندارم!
مامور از این جواب عجیب شک میکنه و میپرسه: از کمر تا زمین چطور؟
پدر روحانی میگه: یه وسیله جذاب کوچیک که زنها دوست دارن استفاده کنن ولی باید اقرار کنم که تا حالا بی استفاده مونده.
مامور با خنده میگه: خدا پشت و پناهت پدر. برو...!!!!

/ 43 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آیه

[خنثی]!مرسی که سر زدین[لبخند]

غزل.م

خیلی... باحال بود[خنده]

p.m

عالی بود . خیلی بامزه بود .

صفا

آدم خلیفه تنهای خدا روی زمین است امپراتوری که گاهی باید برگردد به آخرین سلاح اش ((... و سلاح او گریه است)) وبلاگ جالبی دارید بازم سر می زنم [گل]

فرزانه

ممنون سر زدین . مطلبتون جالب بود.

یک تن

[قهقهه]

نسترن

خیلی جالب بود.[قهقهه][قهقهه][نیشخند]

شهلا محیی

سروناز عزیز از توجه و محبتتان بسیار متشکرم .وبلاگ خوبی دارید .مطالب اموزنده در ان زیاد است .امیدوارم موفق باشید .

افسانه رضايي جون

چگونه خود و ديگران را ببخشيم؟ « من هرگز تو را به خاطر آن کار نمي بخشم. » « من نمي توانم خودم را ببخشم» . آيا اين جمله ها براي شما آشنا نيستند؟ وقتي از بخشيدن ديگران امتناع مي کنيم در واقع مي گوييم: « من ترجيح مي دهم به جاي آنکه قدمي در جهت بهبود اوضاع بردارم در گذشته زندگي کنم و ديگران را بخاطر اين اوضاع و احوال سرزنش کنم (يا خودم را)». وقتي خود را نمي بخشيم در واقع ماندن در احساس گناه را بر مي گزينيم و بدين ترتيب خود را در رنج روحي بيشتر قرار مي دهيم. بخشش ديگران: وقتي از بخشش ديگران امتناع مي کنيم در واقع اين ما هستيم که رنج مي بريم. در پنجاه درصد موارد فرد گناهکار حتي خبر ندارد که در فکر ما چه مي گذرد. در حالي که ما خويش را در کانون رنج هاي رواني قرار داده ايم.اگر من از بخشيدن برادر زنم به خاطر دعوت نکردن من به مهماني تولدش خودداري کنم، خود من رنج مي برم. او زخم معده نمي گيرد، بدخواب و افسرده نمي شود، او مزه تلخي در دهانش احساس نمي کند، من مي کنم. هيچ جاي تعجب نيست که به ما نصيحت شده است: « کساني که شما را اذيت کرده اند، عفو کنيد.». زيرا اين تنها راه شاد و